گوشه ای از حالات نبی مکرم اسلام

آن حضرت پیش از طلوع سپیده صبح، روز جمعه یا روز دوشنبه، هفدهم یا دوازدهم ماه ربیع الاوّل، عام الفیل ۵۵ روز پس از هلاکت اصحاب فیل در شهر مکّه شِعب ابى طالب ختنه شده و پاکیزه و خندان به دنیا آمد و جهانى تاریک را به نور مبارک خود روشن نمود.
هنگامى که رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله از شکم مادر تولّد یافت، دست چپ خود را بر زمین گذارد و دست راست به سمت آسمان بلند نمود و چون کلمه توحید را بر زبان جارى نمود، نورى از دهان مبارکش ظاهر گردید که تمامى مکّه را روشنائى بخشید.
نام: محمّد، احمد، محمود و… صلّى اللّه علیه و آله.
کنیه: ابوالقاسم، ابوابراهیم، ابوالطاهر، ابوالطیّب، ابوالمساکین، ابوالدُّرتین، ابوالریحانَتَین،ابوالسِبطَین و….
لقب: خاتم، رسول اللّه، رسول الرّحمه، رسول الرّاحه، نبیُّالرّحمه، نبىٍّّ التّوبه، سراج المنیر، مبشّر، منذر، امین، وفىٍّّ، مزمّل، مدّثّر، عالم، ماحى، حاشر، شاهد و….
و در تورات: مادماد، در انجیل: فارقلیط ملّقب شده است.
پدر آن حضرت عبداللّه فرزند عبدالمطّلب و مادرش آمنه دختر وهب بن عبد مناف بوده است.
حضرت رسول صلوات اللّه علیه با سى واسطه به حضرت آدم مى رسد و ۹۹۰۰ سال و چهار ماه و ده روز بعد از وفات حضرت آدم علیه السلام متولّد گردید(۱).
نقش انگشتر: آن حضرت داراى دو انگشتر بود، نقش یکى ((لاإ له إ لاّ اللّه، محمّد رسول اللّه)) و دیگرى ((صَدَقَاللّه)) بود که هر دو را به دست راست خود قرار مى داد.
دو ماه بعد از آن که نطفه آن حضرت در رحم مادر قرار گرفت، پدرش عبداللّه وفات یافت و دوران شیرخوارگى را توسّط حلیمه سعدیه سپرى نمود.
در سنین چهار یا شش سالگى، مادرش آمنه و در هشت سالگى، جدّش عبدالمطّلب وفات کردند.
همچنین نه سال و هشت ماه بعد از نبوّتش که دو سال پس از خروج از شِعب ابى طالب باشد، عمویش ابوطالب وفات یافت و سه روز بعد از آن، خدیجه آن بانوى باوفا، در سن ۶۵ سالگى در گذشت.
در سنین سیزده سالگى به همراه عمویش عمران ابوطالب به شهر شام مسافرت نمود و نزد قبائل و قوافل مورد اعتماد و اطمینان قرار گرفت، به طورى که لقب امین بر او نهاده شد.
در سنین ۲۵ سالگى از طرف خدیجه براى تجارت به شام مسافرت نمود و چند ماه پس از بازگشت از سفر، با وى ازدواج کرد.
در چهل سالگى ۲۷ رجب به رسالت و نبوّت مبعوث گردید و هنگامى که دعوتش آشکار گردید مورد اذیّت و آزار مشرکان ومخالفان قرار گرفت تا جائى که گفته اند:
پس از گذشت پنج سال از بعثت در محاصره شدید دشمنان قرار گرفت و به ناچار در محلّى به نام شِعب ابى طالب به همراه دیگر یارانش پناهنده شد و مدّت سه سال با تحمّل سختى هاى فراوانِ اقتصادى، اجتماعى، سیاسى و… به سر برد.
و چون اذیّت و آزار دشمنان، بعد از وفات ابوطالب و خدیجه شدّت گرفت؛ روز پنجشنبه، اوّل ربیع الاوّل یعنى سیزده سال پس از بعثت در سنین ۵۳ سالگى، آن حضرت به اصحاب و همراه یارانش از مکّه به مدینه مهاجرت نمود و دوازدهم همان ماه، هنگام زوال خورشید وارد مدینه گردید ومدّت ده سال در آن شهر اقامت نمود.
آن حضرت حدود یک سال قبل از هجرت از مکّه به مدینه، در بیدارى با جسم و روح به معراج رفت و چون پاسى از شب گذشت پس از عروج از مسجد الحرام در مسجدالا قصى فرود آمد.
و طبق فرمایش امام صادق صلوات اللّه علیه: پیامبر اسلام صلّى اللّه علیه و آله یکصد و بیست مرتبه به معراج رفت و در هر مرتبه خداوند بیش از دیگر فرایض و واجبات، توصیه به ولایت امام علىّ و دیگر ائمّه اطهارعلیهم السلام مى نمود.(۲)
در نیمه ماه رجب، سال دوّم هجرت، در بین نماز عصر، قبله مسلمانان از بیت المقدّس به سمت کعبه متحوّل شد.(۳)
در مدّت عمر پر برکت آن حضرت، بیش از چهارهزار و چهارصد معجزه توسّط حضرتش واقع گردید.(۴)
و آنچه معجزه توسّط دیگر پیامبران الهى انجام گرفته بود، به وسیله پیامبر گرامى اسلام انجام شد که مهمّترین آن ها قرآن بود به طورى که تمامى انسان ها از مقابله با آن عاجز و ناتوان بوده و هستند.
روز هیجدهم ذى الحجّه، سال نهم هجرى (۵) پس از بازگشت از حجّه الوداع، آن حضرت در محلّى به نام غدیر خم، از طرف خداوند متعال امام علىّ بن ابى طالب علیه السلام را به عنوان خلیفه خود و امام مسلمین در جمع کلّیه حُجّاج معرّفى و منصوب نمود، که اکثر مفسّرین و تاریخ نویسانِ اهل سنّت نیز به آن تصریح کرده اند.
حضرت رسول صلوات اللّه علیه، چهل و هفت سَرّیه براى جنگ با مخالفان اعزام نمود که خود حضرت در بیست و شش جنگ، مشارکت وفرماندهى داشت و در ۹ جنگ مقاتله و جهاد نمود.
و در نهایت بعد از جنگ خیبر، توسّط زنى یهودى به نام زینب دختر حارث برادر مرحب به وسیله زهرى که در آبگوشت کلّه و پاچه ریخته بود، حضرت با تناول آن غذا مسموم شد و مدّتى پس از آن به شهادت رسید(۶).
در تاریخ وفات حضرت اختلاف است؛ ولى مشهور آن است که در ۲۸ ماه صفر، سال دهم هجرت (۷) در اثر زهر مسموم و در سنین ۶۳ سالگى شهید گشت.
قبر آن حضرت توسّط ابو عبیده جرّاح و زید بن سُهیل، حفر وآماده شد، و جسد مطهّرش توسّط امام علىّ علیه السلام با کمک عبّاس بن عبدالمطّلب و فضل بن عبّاس و اسامه، تجهیز و در خانه شخصى خودش دفن گردید.
دربان حضرت را امام علىّ بن اءبى طالب علیه السلام و انس بن مالک وابو رافع نام برده اند.
در تعداد زوجات حضرت اختلاف است؛ لیکن مشهور آن است که حضرت از سنین ۲۵ سالگى به بعد، شانزده همسر جهت مصالح اسلام و مسلمین انتخاب نمود، که طبق مشهور(۸) تمامى آن ها به جز عایشه بیوه بوده اند؛ و در موقع شهادت ۹ همسر برایش باقى مانده بود، بنابر مشهور از خدیجه هفت فرزند به نام هاى:
قاسم، زینب، امّکلثوم، رقیّه قبل از بعثت و طاهر، عبداللّه و فاطمه بعد از بعثت براى حضرت رسول به دنیا آمد؛ و از دیگر همسرش ماریه تنها یک فرزند به نام ابراهیم بعد از بعثت به دنیا آمد.
و در موقع شهادت تنها فرزندى که برایش به یادگار باقى مانده بود، حضرت فاطمه زهراء سلام اللّه علیها مى باشد.
نماز آن حضرت: دو رکعت است، در هر رکعت پس از حمد، همچنین در رکوع و پس از رکوع و در هر سجده و بین دو سجده و بعد از سجده دوّم پانزده مرتبه سوره قدر قرائت مى گردد، که جمعاً ۲۱۰ مرتبه در هر رکعت باید خوانده شود(۹).
بعد از سلام نماز تسبیح حضرت زهراء سلام اللّه علیها خوانده شود و حوائج مشروعه خود را از خداوند متعال درخواست نماید.
————————————–
۱-فضائل شاذان بن جبرئیل قمّى: ص ۱۸، س ۱۱٫
۲-خصال شیخ صدوق: ج ۲، ص ۶۰۰، ح ۳
۳-وسائل الشّیعه: ج ۴، ص ۳۰۲
۴-بحارالا نوار: ج ۱۷، ص ۳۰۱، ح ۱۳٫
۵-مطابق با دهم فروردین، سال دهم شمسى.
۶-امام صادق علیه السلام فرمود:…به وسیله آن دو زن حفصه و عایشه مسموم و مقتول گردید؛ تفسیر عیاشى: ج ۱، ص ۲۰۰، ح ۱۵۲، البرهان: ج ۱، ص ۳۲۰، نورالثقلین: ج ۱، ص ‍ ۴۰۱، ح ۳۹۰، بحارالا نوار: ج ۲۸، ص ۲۰، ح ۲۸٫
۷-مطابق با هفدهم خرداد، سال دهم شمسى.
۸-بر خلاف مشهور، عدّه اى از بزرگان بر این عقیده اند: حضرت خدیجه سلام اللّه علیها، عذراء باکره بوده است.
و در این رابطه، کتابهائى مانند: هدایه الکبرى حضینى: ص ۴۰، س ۱۶ و بحار الا نوار: ج ۲۲، ص ۸ ملاحظه و دقّت گردد.
۹-تاریخ ولادت و شهادت و دیگر حالات حضرت رسول صلّى اللّه علیه و آله، برگرفته شده است از: اصول کافى: ج ۱، بحار الا نوار: ج ۱۵ ۲۲، اعیان الشّیعه: ج ۱، تهذیب الاحکام: ج ۶، کشف الغمّه: ج ۱، ینابیع المودّه، مناقب ابن شهرآشوب: ج ۱، تذکره الخوّاص، الفصول المهمّه، مجموعه نفیسه، إ علام الورى طبرسى: ج ۱، تاریخ اهل البیت، الهدایه الکبرى،جمال ا سبوع، إ ثبات الوصیّه مسعودى و….

What do you think of this post?
  • Sucks (0)
  • Boring (0)
  • Useful (0)
  • Interesting (0)
  • Awesome (0)
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.