روایتی شنیدنی و زیبا ازشب معراج وشهرقم…

در ادامه روایاتی از امامان در مورد تقدس شهر قم و حرم حضرت معصومه(س) قرار داده شده است.

قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم: «لَمَّا اُسرِیَ بی اِلَّی السَّماءِ الرَّابِعَهِ نَظَرْتُ إلی قُبّهٍ مِنْ لُؤْلُؤٍ وَ لَها اَرْبَعهُ اَرکانٍ وَ اَرْبَعَهُ اَبْوابٍ کَاَنّها مِن اِسْتَبْرَقِ اَخْضَرَ.

قُلْتُ: یا جَبْرَِئِیلُ! ما هذِهِ القُبَّهُ الَّتی لَمْ اَرَ فِی السَّماءِ الرَّابِعَهِ اَحْسَنَ مِنْها؟

فقال: حَبِیبی مُحَمَّدٌ، هذه صُورَهُ مِدینَهٍ یُقالَ لَها: قُمُّ…» ؛ «در آن شب که مرا از این کلبه غبری برگرفتند و بر گنبد خضرا بالا بردند، در آسمان چهارم، قبّه‌ای فروزان را دیدم از لؤلؤ، که برای آن چهار پایه و چهار در بود و چون استبرق سبز می‌درخشید.

به جبرئیل گفتم: این قبّه که زیباتر از آن در آسمان چهارم مشاهده نکردم، چیست؟

جبرئیل گفت: حبیب من محمد، این صورت و تمثال شهری است که به آن گفته می‌شود قم … .»

…قْالَ الاِمامُ الکاظم علیه السلام: «قُمُّ عُشُّ آلِ مُحَمَّدٍ و مَأوی شیعَتِهِمْ»؛ «قم، آشیانه آل محمد علیهم السلام و پناهگاه شیعیان آنها است.»

 …قال الامام الرّضا علیه السلام: «اِنَّ لِلْجَنَّهِ ثَمانِیهُ اَبْوابٍ، و لاَِهْلِ قُمَّ واحدٌ مِنْها؛ فَطُوبی لَهُمْ؛ ثُمَّ طُوبی لَهُمْ؛ ثُمَّ طُوبی لَهُمْ» ؛ «بهشت را هشت در است و یکی از آنها برای قمی‌ها است. خوشا به حالشان! پس خوشا به حالشان! پس خوشا به حالشان!»

 … قال الامام الصّادق علیه السلام: «اِذا اَصابَتْکُمْ بَلِیَّهٌ وَ عِناءٌ فَعَلَیْکُمْ بِقُمَّ، فَاِنَّهُ مَأوَی الْفاطِمِیِّینَ، و مُسْتَراحُ المُؤْمِنینَ… وَ ما اَرادَ اَحَدٌ بِقُمَّ و اَهْلَهُ سُوءً اِلاَّ اَذَلَّهُ اللهُ وَ اَبْعَدَهُ مِنْ رَحْمَتِهِ»؛ «آنگاه که بلا و گرفتاری به شما روی آورد به قم پناه برید؛ همانا قم، پناهگاه فرزندان فاطمه علیهاالسلام و راحت سرای مؤمنان است… هر ستمگری بخواهد بر این شهر و مردمش جفا کند خداوند او را خوار و از رحمتش دور می‌سازد.»

… قال الامام الصادق علیه السلام: «… وَ اَهْلُ قُمَّ اَنْصارُنا…»؛ «مردم قم، یاوران مایند.»

… قال الامام الصادق علیه السلام:« … فَالْهَرْبَ الْهَرْبَ عَنْ جَوارِهِم، فَقُلْتُ: جُعِلْتُ فِداکَ اِلی اَیْنَ؟ قال: اِلی الْکُوفَهِ و نَواحیها، اَو اِلی قُمَّ و حَوالیها، فَاِنَّ البَلاءَ مَدْفُوعٌ عَنْهُما»؛ «آن هنگام که آرامش و امنیت از میان رفت… پس بگریزید از همسایگی ایشان. راوی می‌گوید: گفتم: فدایت گردم، به کجا بگریزیم؟ فرمودند: به کوفه و اطراف آن و به قم و حوالی آن. بلا از این دو سرزمین برطرف گردیده است.»

 قال الامام الصّادق علیه السلام: «تُربَهُ قُمَّ مُقدَّسَهٌ و اَهْلُها مِنَّا وَ نَحْنُ مِنْهُمْ؛ لا یُریدُ هُمْ جَبَّارٌ بِسُوءٍ الاَّ عُجِّلَّتْ عُقُوبَتُهُ مالَمْ یَخُونُوا اِخْوانَهُمْ… اَما اِنَّهُمْ اَنْصارُ قائِمِنا وَ دُعاهُ حَقِّنا، ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ اِلی السَّماءِ وَ قالَ: اَللهُمَّ اعْصِمْهُمْ مِنْ کُلِّ فِتْنَهٍ وَ نَجِّهِمْ مِنْ کُلِّ هَلَکَهٍ»؛ «خاک قم، مقدس است. مردم قم از مایند و ما از آنها. هیچ ستمگری به آنان قصد ستم نکند، مگر آن که خداوند به سرعت او را عقاب فرماید. [البته این کرامت و بالندگی] تا آن زمان است که به برادران خود خیانت نکنند… سپس فرمود: مردم قم، یاوران قائم مایند.

آنگاه سر مبارک را به سوی آسمان بلند کرد و فرمود: خداوندا! آنان را از هر فتنه‌ای حفظ فرما و از هر مهلکه‌ای نجات بخش.»

…  قال الامام الصّادق علیه السلام: «… مَحْشَرُ النَّاسِ کُلِّهِمْ اِلیَ بَیْتِ الْمَقْدِسِ اِلاَّ بُقْعَهً بِاَرْضِ الْجَبَلِ یُقالُ لَها: قُمُّ فَاِنَّهُمْ یُحاسَبُونَ فی حُفَرِهِمْ و یُحْشَرُونَ مِنْ حُفَرِهِمْ اِلَی الْجَنَّهِ؛ ثُمَّ قال: أهلُ قُمَّ مغْفُورٌ لَهُمْ»؛ «جایگاه حشرِ همه مردم به سوی بیت المقدس است؛ مگر (مردم) سرزمینی از بلاد جبل که آن را قم گویند. آنان در قبرهایشان حسابرسی می‌شوند و از همان جا به سوی بهشت می‌روند.

سپس فرمود: مردم قم، در غفرانند و برای آنان طلب مغفرت گردیده است.»

 «سُئِلَ عَلِیٌ علیه السلام عَنْ اَسْلَمِ الْمُدُنِ و خَیْرِ الْمَواضِعِ عِنْدَ نُزُولِ الْفِتَنِ وَ ظُهُورِ السَّیْفِ؛

فقال علیه السلام: اَسْلَمُ المَواضِعِ یَوْمَئِذٍ اَرْضُ الجَبَلِ،… فَاَسْلَمُ المَواضِعِ یَوْمَئِذٍ قَصَبَهُ قُمَّ… تِلکَ الّتِی تُسمَّی الزَّهْراءُ، بِها مَوْضِعُ قَدَمِ جَبْرَئِیلَ…؛ «از امام امیرالمؤمنین علیه السلام سؤال شد: آن هنگام که فتنه‌ها نازل گردد و شمشیرها آشکار [و بازیگر میدان شود، فتنه‌ها فراگیر گردد]، امن‌ترین مکان‌ها کجاست؟

فرمود: پس امن‌ترین مکان‌ها در آن روزگار سرزمین جبل است،… پس امن‌ترین مکان‌ها [در آن روزگار] قصبه قم است… و آن سرزمین زهرا نامیده شده و در آنجا قدمگاه جبرئیل است!

 

 قال الامامُ الصّادق علیه السلام: «اِنَّ لَعَلی قُمَّ مَلَکاً رَفْرَفَ عَلَیْها بِجَناحَیْهِ، لا یُرِیدُها جَبَّارٌ بِسُوءٍ اِلاَّ اَذابَهُ اللهُ کَذَوْبِ الْمِلْحِ فِی الْماءِ!»؛ «همانا فرشته‌ای بال‌هایش را بر آسمان قم برافراشته و هر ستمگری بخواهد بر این مردم ستمی کند، خداوند آن را ذوب کند؛ آنگونه که نمک در آب ذوب می‌گردد!»
حضرت معصومه علیهاالسلام

… عن الامام الصّادق علیه السلام: (اَنَّهُ علیه السلام اَشارَ اِلی عیسی بنِ عَبْدِاللهِ) فَقالَ: سَلامُ اللهِ عَلی اَهْلِ قُمَّ؛ یُسْقِی اللهُ بِلادَ هُمُ الغَیْثَ وَ یُنْزِلُ اللهُ عَلَیْهِمْ الْبَرَکاتِ وَ یُبَدِّلُ اللهُ سَیِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ؛ هُمْ اَهلُ رُکُوعٍ و سُجُودٍ وَ قِیامٍ وَ قُعُودٍ؛ هُمُ الفُقَهاءُ؛ الفُهَماءُ، هُمْ اَهْلُ الدِّرایَهِ وَالرِّوایَهِ وَ حُسْنِ الْعِبادَهِ»؛

در روایتی است که امام صادق علیه السلام [به عیسی بن عبدالله قمی اشاره کرد] سپس فرمود: سلام خدا بر مردم قم، خداوند بلادشان را از باران سیراب گرداند و برکاتش را بر آنان فرود آورد و گناهانشان را به خوبی‌ها و حسنات تبدیل فرماید. آنان اهل رکوع و سجود و قیام و قعودند. آنان فقیه و فهیمند. آنان اهل شناخت حقایق و بیان حقایقند و عبادتشان نیکو و زیباست.»

…عن الامام الرّضا علیه السلام: قال: «اِذا عَمَّتِ البُلْدانَ الْفِتَنُ فَعَلَیْکُمْ بِقُمَّ و حَوالِیها و نَواحِیها، فَاِنَّ البَلاءَ مَرْفُوعٌ عَنْها»؛ «آنگاه که فتنه‌ها بر همه جا سایه افکند، بر شما باد که به قم پناه برید؛ همانا بلا از قم و اطرافش برداشته شده است.»

 
…عَنْ الامام الصّادق علیه السلام: قال: «اِنَّ لِلَّهِ حَرَماً وَ هُوَ مَکَّهُ و انَّ لِلّرَسُولِ حَرَماً وَ هُوَ الْمَدینهُ وَ اِنَّ لِاَمیرِالْمُؤْمِنِینَ حَرَماً وَ هُوَ الْکُوفَهُ و اِنَّ لَنا حَرَماً وَ هُوَ بَلْدَهُ قُمَّ…»؛ «خدا را حرمی است و آن مکه است. رسول خدا (صلی الله علیه و آله) را حرمی است و آن مدینه می‌باشد. برای علی علیه السلام حرمی است و آن کوفه است و برای ما اهل‌بیت علیهم السلام حرمی است و آن شهر قم است… .»

…قالَ اَبُوالصَّلْتِ الْهِرَوِی: «کُنْتُ عِنْدَالِّرضا علیه السلام فَدَخَلَ قَوْمٌ مِنْ اَهْلِ قُمَّ، فَسَلَّمُوا عَلَیْهِ؛ فَرَدَّ عَلَیْهِمْ و قَرَّبَهُمْ ثُمَّ قالَ لَهُمْ: مَرحَباً بِکُمْ وَ اَهْلاً! فَاَنْتُمْ شِیعَتُنا حَقّاً!»؛ «محضر امام رضا علیه السلام بودم. گروهی از اهل قم بر ایشان وارد شدند؛ به امام سلام کردند. امام جواب سلامشان را داد و آنان را در کنار خود نشاند، سپس فرمود: مرحبا بر شما! خوش آمدید! شما شیعیان راستین مایید!»

…قال الامام الصّادق علیه السلام: «سَتَخْلُو الْکُوفَهُ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ و یَأْزِرُ عَنْها الْعِلْمُ کَما تَأْزِرُ الْحَیَّهُ فِی جُحْرِها؛ ثُمَّ یَظْهَرُ العِلْمُ بِبَلْدَهٍ یُقالُ لَها قُمُّ و تَصیرُ مَعْدِناً لِلعِلْمِ وَالفَضْلِ… فَیَجْعَلُ اللهُ قُمَّ وَ اَهْلَهُ قائِمَیْنِ مَقامَ الحُجَّهِ،… فَیَفِیضُ الْعِلْمُ مِنْهُ اِلی سائِرِ الْبِلادِ فِی الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ…»؛ «کوفه به زودی از مؤمنان خالی می‌شود و علم از آن جمع می‌شود؛ همانگونه که مار در لانه‌اش جمع می‌شود! آنگاه فروغ دانش از افق شهری تجلّی کند که آن را قم گویند و آنجا مرکز دانش و فضیلت می‌گردد… در این زمان، قم و مردمش جانشینان حجت خدایند و قم، سرچشمه جوشان معارف است که علم از آنجا به شرق و غرب عالم، جاری شود… .»

منبع: باشگاه خرنگاران جوان
برچسب ها :

نـظـرات

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.