حضرت مهدى(ع) طاووس اهل بهشت است

امیرالمؤمنین(ع) روزى به امام حسین(ع) نظر افکنده به اصحاب خود فرمودند: “در آینده خداوند از نسل او مردى را پدید مى آورد که همنام پیامبر شماست و در ویژگی هاى ظاهرى و سجایاى اخلاقى به او شباهت دارد.” ۱ ـ سیمایی پیامبرگونه: حضرت مهدى (ع) سیمایى چون سیماى پیامبر (ص) دارد، در رفتار و گفتار و سیرت نیز شبیه و همانند اوست. امیرالمؤمنین(ع) روزى به امام حسین(ع) نظر افکنده به اصحاب خود فرمودند: “در آینده خداوند از نسل او مردى را پدید مى آورد که همنام پیامبر شماست و در ویژگی هاى ظاهرى و سجایاى اخلاقى به او شباهت دارد.” ۲ ـ زیبا و خوش صورت: زیبایى اگر به اعتدال و تناسب اعضاى چهره، یا به گیرایى نگاه و نورانیّت صورت و جذّابیّت آن باشد، همگى در وجود نازنین یادگار پیامبر(ص) به ودیعت نهاده شده است. ۳ ـ گشاده پیشانى: پیشانى بلند و گشاده اش بر هیبت و وقار چهره زیبایش مى افزاید، و چنان نورى بر چهره و جبین او پیداست که سیاهى موهاى سر و محاسن شریفش را تحت الشعاع قرار مى دهد. ۴ ـ میانه قامت: قامتى نه دراز و بى اندازه و نه کوتاه بر زمین چسبیده دارد، بلکه اندامش معتدل و میانه است. ۵ ـ داراى دو خال مخصوص: خالى بر چهره دارد که برگونه راستش همچون دانه مُشکى میان سفیدى صورتش مى درخشد و خالى دیگر بین دو کتفش متمایل به جانب چپ بدن دارد. در باره شمایل ظاهرى امام زمان(ع) پاره اى صفات دیگر از مجموعه روایات وارده در این باب مى توان بدست آورد: * آن حضرت رنگى سپید، که آمیختگى مختصرى با رنگ سرخ دارد. * از بیدارى شب ها، چهره اش به زردى مى گراید. * چشمانش سیاه و ابروانش بهم پیوسته است و در وسط بینى او بر آمدگى کمى پیداست. * میان دندانهایش گشاده و گوشت صورتش کم است. * میان دو کتفش عریض است و شکم و ساق او به امیرالمؤمنین(م)شباهت دارد. * در وصف او وارد شده: “المهدىّ طاووس اهل الجنّه. وجهه کالقمر الدّرى علیه جلابیب النور”. “حضرت مهدى(ع) طاووس اهل بهشت است، چهره اش مانند ماه درخشنده است و گویا جامه هایى از نور بر تن دارد.” “اللّهم ارنى الطّلعه الرّشیده والغرّه الحمیده واکحل ناظرى بنظره منّى الیه”.”بار خدایا ! آن جمال بارشادت و پیشانى نورانى ستایش شده را، به من بنمایان، و چشمم را به نگاهى به او، سرمه کن”. پی نوشته ها: بحارالانوار ج ۵۱ ص ۳۹ حدیث ۱۹ مدرک پیشین ص ۳۶ حدیث ۶، شابٌ مربوع القامه حسن الوجه مدرک پیشین ص ۳۶ ـ ۴۰، هو رجل أجلى الجبین، نور وجهه یعلو سواد لحیته و رأسه منتهى الآمال ج ۲ ص ۴۸۱: لیس بالطویل الشامخ و لا بالقصیر اللاّزق بل مربوع القامه مدرک پیشین، و بحارالانوار ج ۵۱ ص ۴۱ حدیث ۲۲ منتهى الآمال، ج ۲، ص ۴۸۱

برچسب ها :

نـظـرات

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.