بیستم ذیحجه(خروج ابراهیم بن مالک اشتر بر ضد ابن زیاد)

در بیستم ذی‌حجه سال ۶۷ هـ .ق. ابراهیم بن مالک اشتر بر ضد ابن زیاد ملعون خروج کرد. هنگامى که جناب مختار  کوفه را از قاتلان سیدالشهداء (علیه السلام) پاک کرد، در این روز ابراهیم بن مالک اشتر با ۱۲۰۰۰ یا به روایت ابن نما با کمتر از ۲۰۰۰۰ نفر براى جنگ با ابن زیاد از کوفه خارج شد و مختار به بدرقه او رفت.
لشکر ابراهیم تا کنار نهر خازر در پنج فرسخى موصل رفت و آن مکان را لشکرگاه کرد. عبیدالله به موصل آمد و آنجا را با سى هزار ـ یا هشتاد هزار ـ سواره تصرف کرد و آماده جنگ با لشکر ابراهیم شد.
شبى که فردایش جنگ شروع شد، خواب به چشمان ابراهیم بن مالک نیامد و این کلمات را بارها براى لشکرش تکرار میکرد: « ای مردم! شمایید انصار دین و شیعه امیرمؤمنان(علیه السلام)؛ و این است عبیدالله بن مرجانه، قاتل حسین بن على(علیه السلام)؛ این است که پسر فاطمه زهرا(سلام الله علیها) را از جرعه اى آب منع کرد در حالى که اهل و عیال و اطفال او فریاد العطش مى زدند. او بود که مانع شد تا پسر پیامبر(صلی الله علیه و اله) به جایى برود و اطراف او را گرفتند تا با لب تشنه شهیدش کردند و عیالات او را مانند کنیزان بر شتران سوار کرده، به شام بردند. به خدا قسم! آن چه این ملعونان با ذریه پیامبر(صلی الله علیه و اله) کردند، فرعونیان با بنی اسرائیل نکردند». سپس دعا کرد: «خداوند پیروزى را نصیب ما فرماید، چون ما براى خون¬خواهى اهل بیت پیامبر(صلی الله علیه و اله) قیام کرده ایم».
صبح قسمتهاى مختلف لشکر و پرچمها را بازدید نمود و جنگ آغاز شد. سرانجام بعد از چند روز جنگ و فرار لشکر عبیدالله بن زیاد، در روز عاشوراى سال ۶۷ هـ .ق. عبیدالله به دست ابراهیم بن مالک اشتر نخعى به جهنم واصل شد و سر او را براى مختار فرستادند .

برچسب ها :

نـظـرات

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.