زندگی اجمالی امام هادی(ع)

حضرت علی بن محمد – علیه السلام- ملقب به «هادی»، دهمین امام شیعیان است که تولد آن حضرت بنا به روایت کلینی، شیخ مفید و شیخ طوسی و نیز ابن اثیر، در نیمه ذی حجه سال ۲۱۲ هجری[۱] بوده است. در برخی از منابع، ۲۷ ذی حجه،[۲] و در منابعی دیگر در ماه رجب سال ۲۱۴ ـ دوازدهم یا پنجم[۳] یا سیزدهم ـ[۴] یاد شده است.[۵] مادر آن حضرت را سمانه[۶] یا سوسن[۷] نامیده‌اند.
شهادت آن حضرت در سال ۲۵۴ بوده، هر چند در ماه و روز آن اختلاف فراوان وجود دارد. برخی از منابع آن را سوم رجب دانسته‌اند،[۸]در حالی که منابع دیگر، رحلت را در ۲۵ یا ۲۶ جمادی الثانی یاد کرده‌اند.[۹]
آن حضرت و فرزند گرامیش امام حسن – علیه السلام- به عسکریین شهرت یافتند؛ [۱۰]زیرا خلفای بنی عباس آنها را از سال ۲۳۳ به سامرا (عسکر) برده و تا آخر عمر پر برکتشان در آنجا، آنها را تحت نظر قرار دادند.
امام هادی- علیه السلام- به لقبهای دیگری مانند: نقی، عالم، فقیه، امین و طیب شهرت داشت و کنیه مبارکش ابوالحسن است. از آنجا که کنیه امام موسی کاظم و امام رضا – علیهما السلام- نیز ابوالحسن بود، لذا برای اجتناب از اشتباه، ابوالحسن اول به امام کاظم – علیه السلام- و ابوالحسن ثانی به امام رضا – علیه السلام- و ابوالحسن ثالث به حضرت هادی – علیه السلام- اختصاص یافته است.
نقش انگشتر امام هادی – علیه السلام- بنا به روایت ابن صباغ مالکی، «الله ربی و هو عصمتی من خلقه» بوده است.[۱۱]


[۱] . الکافی، ج ۱، ص ۴۹۷؛ الارشاد، ص ۳۲۷؛ التهذیب، ج ۶، ص ۹۲؛ کامل ابن اثیر، ج ۷، ص ۱۸۹٫
[۲] . مسار الشیعه، ص ۲۳٫
[۳] . مصباح المتهجد، ص ۷۴۱٫
[۴] . کشف الغمه، ج ۲٫ ص ۳۷۴٫
[۵] . اثبات الوصیه، ص ۲۲۱؛ کشف الغمه، ج ۲، ص ۳۷۴٫
[۶] . الکافی، ج ۱٫ ص ۴۹۷؛ الارشاد، ص ۳۰۷؛ اثبات الوصیه، ص ۲۲۰٫
[۷] . فرق الشیعه، ص ۱۰۲٫
[۸] . مسار الشیعه، ص ۳۴؛ مصباح المتهجد، ص ۷۵۳؛ فرق الشیعه، ص ۱۰٫
[۹] . کشف الغمه. ج ۲، ص ۳۸۴؛ الکافی، ج ۱٫ ص ۴۹۷؛ مروج الذهب، ج ۱، ص ۸۴٫
[۱۰] . یافعی در «مرآه الجنان»، ج ۱، ص ۱۶۰، با اشاره به مطلب فوق دلیل شهرت «سامرّا» به عسکر را آن دانسته که معتصم خودش با لشکرش بدانجا انتقال یافت؛ نک: تذکره الخواص، ص ۳۵۹؛ معانی الاخبار، ص ۶۵٫
[۱۱] . الفصول المهمه، ص ۲۷۷٫

رسول جعفریان ـ حیات فکری و سیاسی امامان شیعه، ص۴۹۹
برچسب ها :

نـظـرات

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.