شعر/مناجات با خدا

شعر/مناجات با خدا (۱)


من و این نامه اعمال خدا میداند

چه شود بخت من امسال خدا میداند

به لبم نغمه العفو و دلم خانه غیر

از تو خالی شده احوال خدا میداند

دل هرجاییم انگار زمین گیر شده

غرق در برکه آمال خدا میداند

دوری عبد فراری و دل پر غم یار

حال این بنده بیحال خدا میداند

سراین سفره صدایم زدی و آمده ام

زین سبب شادم و خوشحال خدا میداند

سحرماه مبارک چقدر شیرین است

خلوت عبد سبکبال خدا میداند

هرکه در وقت مناجات نوایی دارد

ذکر ما شد علی و آل خدا میداند

روزه ماه خدا و عطش ونام حسین

چه کند روضه گودال خدا میداند؟


شعر/مناجات با خدا (۲)

سر این سفره گدایی چه صفایی دارد

از همه خلق جدایی چه صفایی دارد

او تو را خوانده بیا روی به درگاهش کن

دعوت از سمت خدایی ،چه صفایی دارد

غم و نومیدی از این خانه  بدور است بیا

از غم وغصه رهایی چه صفایی دارد

مهربان است وکریم عادت او احسان است

دائما غرق عطایی چه صفایی دارد

 شوق دیدار تو دارد  پس بدان مهمانی

شوق پرواز و رهایی چه صفایی دارد

مشهد و سفره افطار روی فرش حرم

 عطر نان و طعم چایی چه صفایی دارد

شعر : رسول میثمی

نـظـرات

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.