چهل حدیث ناب از امام حجت بن الحسن (عج)

چهل حدیث ناب از امام حجت بن الحسن (عج)
هرکس چهل حدیث حفظ کند، خداوند وی را فقیه محشور می‌کند
 

 ۱- ألنّاسُ فِی الدُّنیا بِالأَموالِ وَ فی الآخِرَهِ بِالأَعمالِ

مردم در دنیا با اموالشان و در آخرت با اعمالشان هستند
(بحارالانوار، ج۷۸، ص ۳۶۸)

…………………………………………….

۲- اُذکُر حَسَراتِ التَّفریطِ بِأَخذِ تَقدیمِ الحَزمِ
بجای حسرت و اندوه برای عدم موفقیتهای گذشته، با گرفتن تصمیم و اراده قوی جبران کن.
(میزان الحکمه، ج۷، ص۴۵۴)

…………………………………………….

۳- مَن هانَت عَلَیهِ نَفسُهُ فَلا تَأمَن شَرَّه
کسی که ارزش و شخصیت خود را پست شمارد، از شرّ او آسوده مباش
(میزان الحکمه، ج۳، ص ۴۴۱)

…………………………………………….

۴- أَلهَزلُ فُکاهَهُ السُّفَهاءِ وَ صَناعَهُ الجُهّالِ
مسخره کردن (و بذله گویی) دیگران، تفریح سفیهان و کار جاهلان است.
(بحارالانوار، ج۷۵، ص ۳۶۹)

…………………………………………….

۵- مَن تَواضَعَ فِِی الدُّنیا لِاخوانِهِ فَهُوَ عِندَ اللهِ مِنَ الصِّدّیقینَ وَ مِن شیعَهِ عَلِیِّ بنِ أَبِی طالبٍ? حَقّاً
کسی که در معاشرت با برادران دینی خود، تواضع کند، به راستی چنین کسی نزد خدا از صدّیقین و از شیعیان علی بن ابی طالب خواهد بود.
(احتجاج، ج۱، ص ۴۶۰)

…………………………………………….

۶- لَو سَلَکَ النّاسُ وادِیاً شُعباً لَسَلَکتُ وادِیَ رَجُلٍ عَبَدَاللهَ وَحَدَهُ خالِصاً
اگر مردم در راههای مختلف حرکت کنند. هر آینه من در مسیر و وادی مردی حرکت خواهم کرد که خدا را به تنهایی خالصانه عبادت می کند.
(میزان الحکمه، ج۳، ص ۶۰)

…………………………………………….

۷- ألعُجبُ صارِفٌ عَن طَلَبِ العِلمِ، داعٍ اِلَی الغَمطِ وَ الجَهلِ
خودپسندی مانع تحصیل علم است و انسان را بسوی نادانی و خواری می کشاند.
(بحارالنوار، ج۶۹، ص ۲۰۰، میزان الحکمه، ج۶، ص ۴۶)

…………………………………………….

۸- مَن رَضِیَ عَن نَفسِهِ کَثُرَ السّاخِطُونَ عَلَیهِ
کسی که پر مدّعی و از خود راضی باشد (یعنی تنها کار خود را می پسندد) ؛ مردم نسبت به چنین شخصی خشمگین و بدبین خواهند شد.
(بحارالانوار، ج۱۷، ص ۲۱۵)

…………………………………………….

۹- ألحِکمَهُ لاتَنجَعُ فِی الطِّباعِ الفاسِدَهِ
حکمت و دانش در دلهای فاسد اثر ندارد.
(بحارالانوار، ج۷۸، ص ۳۷۰)

…………………………………………….

۱۰- أقبِل عَلی شَأنِکَ فَاِنَّ کَثرَهَ المُلقِ یَهجِمُ عَلَی الظَّنِّ وَ اِذا حَلَلتَ مِن أخیکَ فی مَحَلِّ الثِّقَهِ فَاعدِل عَنِ المُلقِ اِلی حُسنِ النِّیَّه
شخصیت خود را محترم شمار و تملق مکن چون تملق موجب سوءظن می گردد، زمانی که برادرت را مورد وثوق یافتی از تملق احتراز کن و نسبت به او حُسن نیّت داشته باش.
(محجّه البیضاء، ج۵ ، ص ۲۸۳)

…………………………………………….

۱۱- عَلَیکُم بِالوَرَعِ فَاِنَّهُ الدّینُ الَّذی نَلازِمُهُ وَ نُدینُ اللهَ تَعالیَ بِهِ وَ نُریدُهُ مِمَّن یُوالینا لاتَتعَبُونا بِالشَّفاعَهِ
با ورع و باتقوا باشید که این ورع و تقوا همان دینی است که همواره ما ملازم آن هستیم و پایبند به آن می باشیم و از پیروان خود نیز می خواهیم که چنین باشند از ما (با عدم رعایت تفوا) شفاعت نخواهید و ما را به زحمت نیندازید.
(وسائل الشیعه، ج۱۵، ص ۲۴۸)

…………………………………………….

۱۲- لَو قُلتُ اِنَّ تارِکَ التَّقِیَّهِ کَتارِکِ الصَّلاهِ لَکُنتُ صادِقاً
اگر بگوییم تارک تقیه همچون تارک نماز است، هرآینه سخن راستی گفته ام.
(وسائل الشیعه، ج۱۶، ص ۲۱۲)

…………………………………………….

۱۳- سُئِلَ عَنِ الحِلمِ فَقالَ: هُوَ أن تَملِکَ نَفسَکَ وَ تَکظُمَ غَیظَکَ و لایَکُونُ ذالِکَ اِلّا مَعَ القُدرَهِ
از امام هادی (علیه السلام) معنای حلم را پرسیدند، فرمودند: مالک نفس خود باشی و خشم خود را با وجود قدرت و توانایی بر انتقام، فرو خوری.
(مستدرک الوسائل، ج۱۱، ص ۲۹۲)

…………………………………………….

۱۴- مَا استَرَحَ ذُو الحِرصِ؛
انسان حریص، آسایش ندارد
(مستدرک الوسائل، ج۱۲، ص ۶۲)

…………………………………………….

۱۵- اَلغَضَبُ عَلی مَن لاتَملِکُ عَجزٌ وَ عَلی مَن تَملِکُ لُؤمٌ
خشم و غضب بر مردم نشانه ناتوانی است و بر زیر دستان علامت فرو مایگی و پستی است.
(مستدرک الوسائل، ج۱۲، ص ۱۲)

…………………………………………….

۱۶- لَو عَرَفُوا ما یُؤَدّی اِلَیهِ المَوتُ مِنَ النَّعیمِ لَأَستَدعُوهُ وَ أحَبُّوهُ أشّدُّ ما یَستَدعی العاقِلُ الحازِمُ اَلدَّواءَ لِدَفعِ الآفاتِ؛
اگر مردم می دانستند مرگ چه نعمتی در پی دارد هر آینه آن را طلب کرده و بیش از انسان عاقلی که دوا را برای مداوای دردش دوست دارد، دوست می داشتند.
(معانی الاخیار، ص ۲۹۰)

…………………………………………….

۱۷- راکِبُ الحَرُونِ أسیرُ نَفسِهِ، وَ الجاهِلُ أسیرُ لِسانِهِ
کسی که بر اسب سرکش هوای نفس سوار است او در حقیقت اسیر نفس امّاره خویش است و انسان نادان نیز در اسارت زبان خویش است.
(بحارالانوار، ج ۷۵، ص۳۶۹)

…………………………………………….

۱۸- اِنّ للهِ بِقاعاً یُحِبُّ أن یُدعی فیها فَیَستَجیبَ لِمَن دَعاهُ وَ الحَیرُ مِنها
به راستی مکانهایی برای خداوند متعال وجود دارد که دوست دارد در آنها به درگاهش دعا کنند تا به مرحله اجابت برسد و حائر حسین ? یکی از آن مکانهاست.
(تحف العقول ، ص ۴۸۲)

…………………………………………….

۱۹- رُبِّ اِبنَهٍ خَیرٌ مِن اِبنٍ
امام هادی (علیه السلام) در جواب یحیی بن زکریا که از آن حضرت خواسته بود تا از خدا بخواهد فرزندی را که در رحم همسرش است، پسر باشد فرمودند: چه بسا دختری که از پسر بهتر باشد.
(بحارالانوار، ج۵، ص ۱۷۷)

…………………………………………….

۲۰- ألقُوا النِّعَمَ بِحُسنِ مَجاوَرَتِها وَ التَمِسُوا الزِّیادَهَ فیها بِالشُّکرِ
نعمتها را به خوبی در اختیار دیگران قرار دهید و با شکرگزاری از آنها، نعمتها را افزایش دهید.
(مستدرک الوسائل، ج۱۲، ص ۳۶۹)

…………………………………………….

۲۱- اِنَّ مَوضِعَ قَبرِهِ (أی الرضا?) لَبُقعَهٌ مِن بُقاعِ الجَنَّهِ لایَزُورُها مُؤمِنٌ اِلّا أعتَقَهُ اللهُ تَعالی مِنَ النّارِ وَ أدَلَّهُ دارَ القَرارِ
به راستی مزار جدم، بقعه ای از بقاع بهشت است که هیچ مؤمنی آنجا را زیارت نمی کند مگر آن که خداوند او را از آتش جهنم نجات می دهد.
(وسائل الشیعه، ج۱۴، ص ۵۶۹)

…………………………………………….

۲۲- وَاعلَمُوا اَنَّ النَّفسَ أقبَلُ شَیءٍ لِما أُعطِیَت وَ أمنَعُ شَیءٍ لِما مُنِعَت
بدانید که نفس آدمی آنچه را که مطابق میل اوست به آسانی می پذیرد و اما چیزهایی که مورد میل و قبول او نیست بسیار سخت می پذیرد.
(بحارالانوار، ج۷۵، ص ۳۷۱)

…………………………………………….

۲۳- اُذکُر مَصرَعَکَ بَینَ یَدَی أهلِکَ، وَ لا طَبیبٌ یَمنَعُکَ وَ لا حَبیبٌ یَنفَعُکَ
هنگام جان دادن در برابر خانواده، خود را به یادآور که نه طبیبی می تواند مرگ را از تو دور بگرداند و نه دوستی می تواند تو را یاری نماید.
(بحارالانوار، ج۷۵، ص ۳۷۰؛ میزان الحکمه، ج۱۰، ص ۵۷۹)

…………………………………………….

۲۴- ألمِراءُ یُفسِدُ الصَّداقَهَ القَدیمَهَ وَ یُحَلِّلُ العُقدَهَ الوَثیقَهَ وَ أقَلُّ مافیهِ أن تَکُونَ فیهِ المُغالَبَهُ أُسُّ أسبابِ القَطیعَهِ
جدال و نزاع، دوستان قدیمی را از یکدیگر جدا نموده و اعتماد و اطمینان را از بین می برد تنها چیزی که در آن است غلبه بر دیگری است و آن هم سبب جدایی است.
(بحارالانوار، ج ۷۵ ، ص ۳۷۰؛ میزان الحکمه ج۵، ص ۳۰۸)

…………………………………………….

۲۵- مَن أطاعَ الخالِقَ فَلَم یُبالِ بِسَخَطِ المَخلُوقینَ وَ مَن أسخَطَ الخالِقَ فَلیَیقَنَ أن یَحِلَّ بِهِ سَخَطُ المَخلُوقینَ
هر کس از خدا اطاعت کند از خشم مخلوق و مردم نمی ترسد و آنکه خدا را به خشم آورد پروردگار، وی را دچار خشم مخلوق خود می نماید.
(سفینه البحار، ج۲، ص ۳۴۳)

…………………………………………….

۲۶- مَنِ اتَّقَی اللهَ یُتَّقی وَ مَن أطاعَ اللهَ یُطاعُ
کسی که از خدا بترسد از او می ترسند و کسی که از خدا اطاعت کند از او اطاعت خواهند کرد.
(بحارالانوار، ج۶۸، ص ۱۸۲)

…………………………………………….

۲۷- أَلشّاکِرُ أسعَدُ بِالشُّکرِ مِنهُ بِالنِّعمَهِ الَّتی أوجَبَتِ الشُکرَ لَأَنَّ النِّعَمَ مَتاعٌ و الشُکرُ نِعَمٌ وَ عُقبی
شکرگزاری از نعمت، از خود نعمت بهتر است چون نعمت متاع دنیای فانی است و لکن شکر، نعمت جاودانه آخرت است.
(بحارالانوار، ج۷۵، ص ۳۶۵؛ تحف العقول، ص ۴۸۳)
۴۰- ألعِتابُ مِفتاحُ الثِّقالِ وَ العِتابُ خَیرٌ مِنَ الحِقدِ
خشم و خشونت ، کلید گرانباری است و لکن خشم از کینه توزی بهتر است.
(بحارالانوار، ج۷۵، ص ۳۷۰)

…………………………………………….

۲۸- إِذَا أَذِنَ اللَّهُ لَنَا فِی الْقَوْلِ ظَهَرَ الْحَقُّ وَ اضْمَحَلَّ الْبَاطِلُ وَ انْحَسَرَ عَنْکُمْ وَ إِلَى اللَّهِ أَرْغَبُ فِی الْکِفَایَهِ وَ جَمِیلِ الصُّنْعِ وَ الْوَلَایَهِ وَ حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَکِیلُ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ.
هرگاه خداوند به ما اجازه دهد که سخن گـوییم, حق ظاهر شده و باطل از میـان خـواهـد رفت وخفقـان از سـر شمـا بـرطـرف خـواهـد شـد.
من به پشتیبانی و همراهی خداوند متعال امیدوارم و هم او برای ما کافی است و چه خوب وکیلی است . درود خدا بر محمدو آل محمد باد.
غیبت شیخ طوسی، ص۲۸۹؛ بحارالأنوار، ج۵۰، ص۲۲۸و ج۵۳، ص۱۹۶؛ احتجاج، ج۲، ص۴۶۹٫

…………………………………………….

۲۹-فَلَا ظُهُورَ إِلَّا بَعْدَ إِذْنِ اللَّهِ تَعَالَى ذِکْرُهُ وَ ذَلِکَ بَعْدَ طُولِ الْأَمَدِ وَ قَسْوَهِ الْقُلُوبِ وَ امْتِلَاءِ الْأَرْضِ جَوْراً.
کمال الدین، ج۲، ص۵۱۶؛ غیبت شیخ طوسی، ص۳۹۵؛ إعلام‏الورى، ص۴۴۵؛ الصراط المستقیم، ج۲، ص۲۳۶٫
ظهورى نیست, مگر به اجازه خداوند متعال و آن هم پس از زمان طولانى و قساوت دلها و فراگیر شدن زمین از جور و ستم.

…………………………………………….

۳۰- سَیَأْتِی مِنْ شِیعَتِی مَنْ یَدَّعِی الْمُشَاهَدَهَ أَلَا فَمَنِ ادَّعَى الْمُشَاهَدَهَ قَبْلَ خُرُوجِ السُّفْیَانِیِّ وَ الصَّیْحَهِ فَهُوَ کَذَّابٌ مُفْتَرٍ وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّهَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ.
کمال الدین، ج۲، ص۵۱۶؛ غیبت شیخ طوسی، ص۳۹۵؛ إعلام‏الورى، ص۴۴۵؛ احتجاج، ج۲، ص۴۷۸٫
آگاه بـاشیـد به زودى کسانـى ادعاى مشاهده (نیابت خـاصه) مـرا خـواهند کرد. آگاه باشید هر کـس قبل از ((خروج سفیانى)) و شنیدن صداى آسمانى , ادعاى مشاهده مرا کند دروغگـو و افتـرا زننـده است. و حـرکت و نیرویـى جز به خـداى بزرگ نیست.

…………………………………………….

۳۱- أَنَا بَقِیَّهٌ مِنْ آدَمَ وَ ذَخِیرَهٌ مِنْ نُوحٍ وَ مُصْطَفًى مِنْ إِبْرَاهِیمَ وَ صَفْوَهٌ مِنْ محَمَّدٍ صلی الله علیه وآله وسلم.
غیبت نعمانی، ص۲۷۹؛ بحارالأنوار، ج۵۲، ص۲۳۹٫
مـن باقیمانده از آدم و ذخیره نوح و برگزیده ابراهیم و خلاصه محمد (درود خـدا بر همگى آنان باد) هستم.

…………………………………………….

۳۲- زَعَمَتِ الظَّلَمَهُ أَنَّ حُجَّهَ اللَّهِ دَاحِضَهٌ وَ لَوْ أُذِنَ لَنَا فِی الْکَلَامِ لَزَالَ الشَّکُّ.
غیبت شیخ طوسی، ص۲۴۴؛ کمال الدین، ج۲، ص۴۳۰؛کشف الغمه، ج۲، ص۴۹۸٫
ستمگران پنداشتند که حجت خدا از بین رفتنی است, در حالى که اگر به ما اجازه سخـن گفتـن داده مـى شـد, هـر آینه تمـام شکها را از بیـن مـى بـردیـم.

…………………………………………….

۳۳- فَمَا أُرْغِمَ أَنْفُ الشَّیْطَانِ بِشَیْ‏ءٍ أَفْضَلَ مِنَ الصَّلَاهِ فَصَلِّهَا وَ أَرْغِمْ أَنْفَ الشَّیْطَانِ.
من‏لایحضره‏الفقیه، ج۱، ص۴۹۸؛ تهذیب الاحکام، ج۲،ص۱۷۵؛ احتجاج، ج۲، ص۴۷۹٫
هیچ چیز مثل نماز بینى شیطان را به خاک نمى مالد، پس نماز بخوان و بینى شیطان را به خاک بمال.

…………………………………………….

۳۴- أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الْعَمَى بَعْدَ الْجِلَاءِ وَ مِنَ الضَّلَالَهِ بَعْدَ الْهُدَى وَ مِنْ مُوبِقَاتِ الْأَعْمَالِ وَ مُرْدِیَاتِ الْفِتَنِ فَإِنَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ یَقُولُ الم أَ حَسِبَ النَّاسُ أَنْ یُتْرَکُوا أَنْ یَقُولُوا آمَنَّا وَ هُمْ لا یُفْتَنُون‏.
کمال الدین، ج۲، ص۵۱۰؛ منتخب الانوار، ص۱۲۸؛ بحارالأنوار، ج۵۳، ص ۱۹۰٫
پناه به خدا مى برم از نابینایى بعد از بینایى و از گمراهى بعد از راهیابـى و از اعمـال نـاشـایسته و فـرو افتـادن در فتنه ها.زیرا خداوند متعال می فرماید : آیا مردم گمان کردند به صرف این که گفتند ایمان آوردیم رها می شوند و آزمایش نمی شوند!

…………………………………………….

۳۵- أَنَّ الْحَقَّ مَعَنَا وَ فِینَا لَا یَقُولُ ذَلِکَ سِوَانَا إِلَّا کَذَّابٌ مُفْتَرٍ وَ لَا یَدَّعِیهِ غَیْرُنَا إِلَّا ضَالٌّ غَوِی‏.
کمال الدین، ج۲، ص۵۱۰؛ منتخب الانوار، ص۱۲۸؛ بحارالأنوار، ج۵۳، ص ۱۹۰٫
حق با ما و در میان ماست, کسى جز ما چنین نگوید, مگر آن که دروغگو و افترا زننده باشد.

…………………………………………….

۳۶- ِأَنَّ اللَّهَ مَعَنَا فَلَا فَاقَهَ بِنَا إِلَى غَیْرِهِ وَ الْحَقُّ مَعَنَا فَلَنْ یُوحِشَنَا مَنْ قَعَدَ عَنَّا وَ نَحْنُ صَنَائِعُ رَبِّنَا وَ الْخَلْقُ بَعْدَ صَنَائِعِنَا.
غیبت شیخ طوسی، ص۲۸۵؛ بحارالأنوار، ج۵۳، ص۱۷۸؛ احتجاج، ج۲، ص۴۶۶٫
خداوند با ماست و جز خدا به چیزی نیاز نداریم. و حق نیز با ماست لذا اگر کسی هم با ما نباشد هرگز وحشتی نداریم. ما دست پرورده خدا هستیم و مردم نیز دست پرورده های ما می باشند.

…………………………………………….

۳۷-یَا هَؤُلَاءِ مَا لَکُمْ فِی الرَّیْبِ تَتَرَدَّدُونَ وَ فِی الْحَیْرَهِ تَنْعَکِسُونَ، أَ وَ مَا سَمِعْتُمُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ یَقُولُ: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا أَطِیعُوا اللَّهَ وَ أَطِیعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِی الْأَمْرِ مِنْکُمْ.
غیبت شیخ طوسی، ص۲۸۵؛ بحارالأنوار، ج۵۳، ص۱۷۸؛ احتجاج، ج۲، ص۴۶۶٫
ای گروه مردم شما را چه شده که در شک وتردید به سر می برید ودر حیرت سرگردانید؟ آیا سخن خدا را نشنیده اید که می فرماید: ای کسانی که ایمان آورده اید از خدا و رسولش و نیز از ولی امر خود اطاعت کنید.

…………………………………………….

۳۸- إِنِّی لَأَمَانٌ لِأَهْلِ الْأَرْضِ کَمَا أَنَّ النُّجُومَ أَمَانٌ لِأَهْلِ السَّمَاءِ فَأَغْلِقُوا أَبْوَابَ السُّؤَالِ عَمَّا لَا یَعْنِیکُمْ وَ لَا تَتَکَلَّفُوا عِلْمَ مَا قَدْ کُفِیتُم‏.
بحارالأنوار، ج۵۳، ص۱۸۰؛ کمال الدین، ج۲، ص۴۸۳؛ غیبت شیخ طوسی، ص۲۹۰؛ کشف الغمه، ج۲، ص۵۳۱٫
وجود من براى اهل زمین, سبب امان و آسایش است, همچنان که ستارگان سبب امان آسمان اند. پس از آنچه ارتباطی به شما ندارد سؤال نکنید و خود را به زحمت نیندازید برای چیزی که از شما نخواسته اند

…………………………………………….

۳۹- وَ أَمَّا الْحَوَادِثُ الْوَاقِعَهُ فَارْجِعُوا فِیهَا إِلَى رُوَاهِ حَدِیثِنَا فَإِنَّهُمْ حُجَّتِی عَلَیْکُمْ وَ أَنَا حُجَّهُ اللَّهِ عَلَیْهِم‏.
بحارالأنوار، ج۵۳، ص۱۸۰؛ غیبت شیخ طوسی، ص۲۹۰؛ وسائل الشیعه، ج۲۷، ص۱۴۰٫
در پیشامـدهاى مهم اجتماعى به راویان حدیث ما مراجعه کنید, زیرا که آنان حجت مـن بـر شمـا هستنـد و مـن هـم حجت خـدا بـر آنـان هستم.

…………………………………………….

۴۰- وَ أَمَّا وَجْهُ الِانْتِفَاعِ بِی فِی غَیْبَتِی فَکَالِانْتِفَاعِ بِالشَّمْسِ إِذَا غَیَّبَهَا عَنِ الْأَبْصَارِ السَّحَابُ.
بحارالأنوار، ج۵۲، ص۹۲؛ کمال الدین، ج۲، ص۴۸۳؛ کشف الغمه، ج۲، ص۵۳۱؛ اعلام الوری، ص۴۵۲؛ احتجاج، ج۲، ص۴۶۹ .
کیفیت بهره ورى از من در دوران غیبت, مانند کیفیت بهره ورى از آفتاب است هنگامى که ابر آن را از چشمها پنهان سازد.

 

 

نـظـرات

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.