نمازگزارانی که جایگاهشان دوزخ است

نمازگزارانی که جایگاهشان دوزخ است

بی تردید یکی از مهمترین ارکان دین مبین اسلام به جا آوردن نماز، البته به شکل صحیح آن می باشد، به نحوی که حضرت علی (ع) فرموده اند: همانا ستون دین نماز است و آن نخستین کاری از کارهای بنی آدم است که قبل از هر چیز مورد نظر قرار می گیرد، بنابراین اگر نماز صحیح باشد، در کارش نظر افکنده می شود و اگر صحیح نباشد، در بقیه کار و اعمالش نظر نخواهد شد.

با توجه به تاکیدی که بر انجام نماز در قرآن و روایات رسیده از سوی بزرگان دین شده است، به جا آوردن این عمل حکم ستون و عمود دین را دارد و براساس آن حضرت محمد (ص) پیروان خود را به چهار گروه و نوع تقسیم نموده اند به نحوی که ایشان فرموده اند: أمتی علی اَربَعَه اَصناف؛ پیروان من چهار صنف و نوع هستند:

_۱صنفٌ یُصَلون، وَلکِنَهُم فِی صَلوتِهِم ساهُون، فکانَ لَهُم الوَیل، وَ الوَیلُ اِسمُ دَرکهٍ مِن دَرکاتِ جَهَنَم؛ نوعی از مردم نماز می خوانند، ولی به نمازشان اهمیت نمی دهند، پس «ویل» مال آنان است؛ و «ویل» نام طبقه ای از طبقات پایین دوزخ است.

_۲وَ صِنف یُصَلونَ اَحیاناً، وَلایُصَلون اَحیاناً، فَکانَ لَهُم الغَیُّ، وَالغیّ اِسمَ دَرکهٍ مِن دَرکات جَهنَم؛ و نوعی دیگر که گاهی نماز می خوانند و گاهی نمی خوانند، «غی» جایگاه آنان است و «غی» نام طبقه زیرین از طبقات دوزخ است.

_۳وَ صِنف لایُصَلون اَبداً فَکانَ لَهُم سَقَر، وَ سقر اِسم دَرَکات جَهَنَم؛ و گروهی از امتم اصلاً و ابدا نماز نمی خوانند، پس «سَقَر» جایگاه آنان است و «سقر» نام طبقه ای (دردناک و زجرآور) دوزخ است. به نحوی که خداوند متعال می فرماید از گنهکاران می پرسند: چه چیز شما را به دوزخ فرستاد؟

پس در پاسخ می گویند: ما از نمازگزاران نبودیم و به فقرا طعام نمی دادیم، ما پیوسته با اهل باطل همنشین و هم صدا می شدیم، و همیشه روز قیامت را انکار می کردیم، تا زمانی که مرگ ما فرا رسید. لذا شفاعت هیچ یک از شفاعت کنندگان به حال آن ها سودی ندارد و باید در عذاب الهی برای همیشه بمانند.

_۴ وَ صِنف یُصَلون اَبداً وَ هُم صَلوتهم خاشِعُون؛ و گروهی (از امت و پیروانم) همیشه نماز می خوانند و آن را ترک نمی کنند و آنان در نمازشان خاضع و خاشع هستند، و از این رو خداوند متعال می فرمایند: همانا اهل ایمان و مومنان به پیروزی و رستگاری رسیدند؛ آنان که در نماز خاشع و خاضع می باشند.

 :پی نوشت ها

۱- تهذیب، ج۲: ۲۳۷٫
۲- اثنی عشریه فی المواعظ العدویه: ۱۵۸٫
۳- آمال الواعظین، ج۳: ۱۳- ۱۴٫

 

نـظـرات

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.