شیخ جعفر شوشتری:علم وحافظه والهامات بى‏نظیرى به من داده شد!

از نادر افرادى که در منبر و وعظ صاحب نَفَس بود و کلامش در مستمع تأثیر مى‏گذارد، شیخ جعفر شوشترى (متوفى ۱۳۰۲ ق) بود.

در شرح احوالش نوشته‏اند، بعد از مراجعت از نجف به وطنش شوشتر، مشغول ارشاد مى‏شود. اما ضعیف بودن حافظه سبب مى‏شد که بالاى منبر تفسیر صافى و روضه الشهداء کاشفى را از رو براى مردم بخواند!

یکسال گذشت؛ ماه محرم هم در پیش بود. خودش مى‏گوید:
فکر کردم تا کى براى مردم از روى کتاب موعظه و مصیبت بخوانم. پس متوسل شدم؛ و بر اثر خستگى و نگرانى به خواب رفتم. در عالم خواب دیدم:

 در زمین کربلا هستم، چشمم به خیمه‏اى افتاد که برافراشته بود و دشمنان در مقابل خیمه ایستاده بودند. جلو رفتم و داخل خیمه شدم، دیدم امام حسین علیه ‏السلام نشسته بودند. بعد از سلام مرا نزد خود جاى دادند و به حبیب بن مظاهر فرمودند: فلانى مهمان ما مى‏باشد، از او پذیرایى کنید. آب نزد ما پیدا نمى‏شود، ولى آرد و روغن موجود است، برایش طعامى درست کنید. حبیب بن مظاهر از جاى برخاست و بعد از چند لحظه به داخل خیمه آمد و طعامى پیش من گذاشت. فراموش نمى ‏کنم که قاشقى هم در ظرف طعام بود؛ چند لقمه از آن طعام بهشتى را خوردم، بلافاصله از خواب بیدار شدم.

دریافتم که از برکت آن، علم و حافظه و الهامات بى‏ نظیرى به من داده شد. کتاب «خصائص الحسنیه» درباره امام حسین علیه‏ السلام که بسیار ارزنده است، از قلم اوست. و تأثیر مواعظ او در منبر، زبان زد خاص و عام شد.

منبع : سایت گلستان کشمیری
برچسب ها :

نـظـرات

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.