شهادت حضرت زهرا(س)بروایت ابن شهرآشوب

تاریخ شهادت آن مطهره نیز اختلاف زیادى در کتابها دیده مى‏شود که جمعا حدود ده قول مى‏گردد، و همگى آنها تاریخ شهادت را روى فاصله‏ى میان رحلت رسول خدا (ص) و شهادت آن مخدره‏ى معصومه حساب کرده و ذکر نموده‏اند.
۴۰ روز: مرحوم ابن شهرآشوب در کتاب مناقب پس از آنکه یکى دو قول در این باره نقل کرده مى ‏گوید: برخى گفته ‏اند: وفات(شهادت) فاطمه چهل روز پس از رحلت رسول خدا (ص) اتفاق افتاد و این قول صحیحتر از اقوال دیگر است، و روى همین حساب مى ‏گوید: فاطمه (ع) در شب یکشنبه سیزدهم ربیع ‏الاخر از دنیا رفت (۱)، و مرحوم اربلى هم در کشف ‏الغمّه چنین قولى نقل کرده (۲) چنانکه مجلسى (ره) نیز از برخى کتابها آن را حکایت نموده است (۳) نگارنده گوید: در برخى از روایات آمده که مدت بیمارى فاطمه (علیهاالسلام) چهل روز طول کشید مانند روایت روضهالواعظین (۴) و روایتى که مجلسى(ره) از برخى کتابهاى مناقب نقل کرده (۵) بنابراین ممکن است منظور از چهل روز که در پاره ‏اى از نقل ها آمده همین مدت بیمارى فاطمه (علیهاالسلام) بوده که به دست راویان با مدت زندگانى آن حضرت پس از رسول خدا (ص) اشتباه شده باشد، واللَّه اعلم.
۷۲ روز: ابن شهرآشوب این قول را در مناقب نقل کرده. (۶)
۷۵ روز: این قول نیز در مناقب ذکر شده و مرحوم کلینى (ره) نیز در کافى روایتى از امام صادق (ع) در این باره روایت کرده (۷)و از عیون المعجزات سید مرتضى(ره) نیز نقل شده است (۸)و قول مشهور نیز میان محدّثین و عموم شیعیان همین قول است.

۳ ماه: این قول را مرحوم على بن عیسى اربلى در کتاب کشف‏ الغمّه از کتاب الذریه الطاهره دولابى نقل کرده. (۹)
۹۵ روز: مرحوم اربلى قول ۹۵ روز را از امام باقر (ع) روایت کرده (۱۰)، و مجلسى (ره) نیز از کتاب اقبال الاعمال نقل کرده که جماعتى از اصحاب فرموده ‏اند: شهادت فاطمه (علیهاالسلام) در روز سوم جمادى‏ الثانیه واقع شد (۱۱)، و روى قول مشهور در رحلت رسول خدا (ص) که روز بیست و هشتم ماه صفر بوده فاصله ‏ى آنها همان ۹۵ روز مى ‏شود.

۶ ماه: این قول را بیشتر اهل سنت اختیار کرده و عموماً شهادت فاطمه (ع) را در سوم ماه رمضان مى‏دانند که براى اطلاع بیشتر مى‏توانید به کتاب احقاق‏الحق مراجعه نمایید. (۱۲) اقوال دیگر هم در این باره هست مانند هفتاد روز و ۱۰۰ روز و ۸ ماه که مشهور همین اقوالى بود که ذکر شده، و ابوالفرج در کتاب مقاتل الطالبیین گوید:

شهادت حضرت فاطمه (علیهاالسلام) چندى پس از رحلت رسول خدا (ص) اتفاق افتاد که درباره‏ى مدت آن اختلاف شده است و آنها که بیش از دیگران گفته‏اند: شش ماه، و آنها که کمتر گفته‏اند: ۴۰ روز، ولى صحیح همانست که از امام باقر (ع) روایت شده که فرمود: شهادت آن حضرت سه ماه پس از رحلت رسول خدا (ص) بوده است.
نگارنده گوید: اساتید بزرگوار مادام بفائهم همین سه ماه و نود و پنج روز را عموماً روز شهادت دانسته‏ اند و شواهدى هم براى آن ذکر مى‏کردند، واللَّه اعلم.

تصمیم منافقین به قتل امیرالمؤمنین(ع) بعد از شهادت حضرت زهرا(س)

از ابن ‏عباس نقل شده که چون فاطمه علیهاالسلام مخفیانه دفن شد، این مسأله آبرو و حیثیت حکومت وقت را زیر سؤال برد و اثر منفى در میان مردم گذاشت، لذا آنان در یک شوراى توطئه‏ آمیز به این نتیجه رسیدند که على علیه‏السلام باید ترور! گردد آن هم در حال نماز صبح که هوا تاریک است و قهراً قاتل شناخته نخواهد شد.
بدین منظور خالد بن ولید را نامزد این جنایت هولناک نمودند و قضیه را با وى در میان گذاشته. او نیز اعلان آمادگى کرد و قرار بر این شد که چون ابوبکر سلام نماز را گفت، بلافاصله این ترور صورت گیرد.
اسماء بنت عمیس، که در این تاریخ همسر ابوبکر بود، از پشت ‏پرده این توطئه را فهمید و جریان را از طریق کنیزش به اطلاع امیرالمؤمنین رسانید، او بدون نگرانى در مسجد حاضر شد و ملاحظه کرد خالد با شمشیر و آمادگى کامل در کنار او نشست.
از سوى دیگر ابوبکر عواقب این کار را سنجید و نگران عکس ‏العمل مردم و خطر آتى آن گردید، لذا تشهد نماز را چندین بار تکرار کرد و سلام نگفت: سرانجام قبل از خواندن سلام نماز خطاب به خالد گفت: «یا خالد لاتفعل ما امرتک؛ آنچه را دستور داده ‏ام انجام نده» سپس سلام نماز را گفته و از نماز فارغ شد…
على علیه‏السلام در این هنگام به خالد حمله کرد و شمشیر او را از دستش گرفت و وى را به زمین کوبیده روى سینه ‏اش نشست و خواست او را بکشد. مردمى که حاضر بودند جلو آمدند تا خالد را نجات دهد ولى مقدور نشد…

سرانجام ابن ‏عباس او را به قبر پیامبر سوگند داد. با این قسم على علیه‏السلام خالد را رها کرد… (۱۳)

پی نوشت

۱_مناقب ابن شهرآشوب، ج ۳، ص ۳۷۵٫
۲ـ کشف‏الغمه، ج ۲، ص ۱۲۶٫
۳ـ بحارالانوار، چ ۴۳، ص ۲۱۵٫
۴ـ بحارالانوار، چ ۴۳، ص ۱۹۱ و ۱۷۸٫
۵ـ بحارالانوار، چ ۴۳، ص ۱۹۱ و ۱۷۸٫
۶ـ مناقب ابن شهرآشوب، ج ۳، ص ۳۷۵٫
۷ـ اصول کافى، ج ۱، ص ۲۴۱٫
۸ـ بحارالانوار، ج ۴۳، ص ۲۱۲٫
۹ـ کشف‏الغمه، ج ۲، ص ۱۲۸٫
۱۰ـ کشف‏الغمه، ج ۲، ص ۱۲۸ت
۱۱-بحارالانوار، ج ۴۳، ص ۱۹۶
۱۲ـ ج ۱۰، ص ۴۵۵٫
۱۳_ابن ابى‏ الحدید، ج ۱۷، ص ۲۲۲- بحار ج ۲۸، ص ۳۰۵ و ج ۴۷، ص ۳۵۶- جلاءالعیون، ج ۱، ص ۲۰۰- اسرار آل‏ محمد، ص ۱۰۲ – احتجاج طبرسى چاپ نجف، ج ۱، ص ۱۱۷٫

 

برچسب ها :

نـظـرات

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.