7 حق مومن بر مومن از دیدگاه امام صادق(ع)

۷ حق مومن بر مومن از دیدگاه امام صادق(ع)


پرسش و پاسخ از رئیس مذهب تشیع حضرت امام جعفرصادق(ع)


حق مومن
۱- معلی بن خنیس گوید: از امام صادق – علیه‏السلام – درباره‏ ی حق مؤمن پرسیدم.
فرمود: هفتاد حق است که جز هفت حق را به تو نمی‏گویم، زیرا به تو مهربانم، و می‏ترسم تحمل نکنی.
عرض کردم: بلی؛ ان شاء الله.
فرمود: تو سیر نباشی و او گرسنه، و پوشیده نباشی، و او برهنه، و راهنمای او باشی، (و برای او مانند) پیراهنی (باشی) که می‏پوشد (از لباس کهنه شما نباشد) و زبان گویای او باشی و برای او بخواهی آنچه را برای خود می‏خواهی، و اگر کنیزی داری او را بفرستی تا فرش و بسترش را مرتب کند، و در شب و روز در حوائج او کوشا باشی. پس چون چنین کردی ولایت خود را به ولایت ما رسانیده‏ای و ولایت ما را به ولایت خدای عزوجل. [۱] .
۲- معلی بن خنیس گوید: به امام صادق – علیه‏السلام – گفتم: حق مؤمن بر مؤمن چیست؟
حضرت فرمودند: هفت حق است که همگی واجبند، هر کسی با آن مخالفت کند از ولایت خدا خارج شده، و طاعت او را ترک کرده است، و خداوند به او کاری ندارد.
گفتم: فدایت شوم؛ آنها را بیان فرمائید که کدامند؟
حضرت فرمودند: ای معلی؛ من می‏ترسم نتوانی آنها را انجام دهی، و حفظ کنی، می ترسم بدانی و عمل نکنی.
گفتم: لا حول و لا قوه الا بالله.(یعنی از خدا مدد می‏گیرم).
حضرت فرمودند:
حق اول: اینکه ساده ‏ترین آن حق ها اینکه دوست بداری از برای او آنچه خود از برای خود دوست داری، و کراهت بداری از برای او آنچه از برای خود کراهت داری.
حق دوم: اینکه در برآوردن حاجت او سعی کنی، و رضایت او را خواهان باشی، و با کلام او مخالفت نکنی.
حق سوم: اینکه با جان و مال و دست و پا و زبان خود به او رسیدگی کنی.
حق چهارم: اینکه چشم و دلیل و آیینه و لباس (و حافظ اسرار) او باشی.
حق پنجم: اینکه نکند سیر باشی و او گرسنه بماند، و تو بپوشی و او عریان باشد، و تو سیراب شوی و او تشنه باشد.
حق ششم: اینکه اگر تو همسر یا خادمی داشته باشی و دوستت نه همسر و نه خادم داشته باشد، خادمت را بفرستی تا پیراهن او را بشوید، و غذای او را بپزد و فراش و بستر او را پهن کند.
تمامی این اعمال چیزی است که بین تو و او قرار داده شده است.
و حق هفتم: اینکه اگر برای او قسم خوردی به قسمت عمل کنی، و دعوت او را اجابت کنی، و در تشییع جنازه ‏ی او حاضر شوی، و در بیماریش او را عیادت کنی، و بدنت را در برآوردن حاجت او به زحمت و تلاش بیندازی، و او را محتاج نکنی که به هنگام نیاز از تو درخواست کند. و مبادرت به برآوردن حاجت او کنی.
پس هر گاه این کار را انجام دادی تو ولایت خود را به ولایت او وصل نمودی (یعنی تو ولی او و او ولی تو باشد) و ولایت او را به ولایت خدا وصل نمودی (یعنی هر دو داخل ولایت خدا شدید). [۲] .
۳- ابو المأمون حارثی گوید: به امام صادق – علیه‏السلام – عرض کردم: حق مؤمن بر مؤمن چیست؟
فرمود: از جمله حق مؤمن به گردن مؤمن.
دوستی قلبی او است.
ومواسات مالی او.
و اینکه به جای او از خانواده‏اش سرپرستی کند.
و علیه ستمگرش از او یاری کند.
و چون در میان مسلمین نصیبی داشته و غائب باشد، نصیب او را برایش دریافت کند.
و چون بمیرد قبرش را زیارت کند.
و به او ستم نکند.
و به او غش و تقلب نکند.
و خیانت نورزد.
و رسوایش نکند.
و تکذیبش ننماید.
و به او اف نگوید.
و اگر بر او اف بگوید، پس بین آن دو ولایت و دوستی نمی‏ ماند.
و اگر یکی از آن دو به همدیگر بگوید: تو دشمن منی، یکی از آن دو کافر شوند.
و چون متهمش سازد ایمان در دلش آب شود همچون نمک که در آب حل می‏شود. [۳] .
۴– مفضل گوید: از امام صادق – علیه‏السلام – سؤال شده: کمترین حق مؤمن بر برادرش چیست؟
حضرت پاسخ دادند: اینکه چیزی را که او به آن نیازمندتر است به خود اختصاص ندهد. [۴] .پی نوشت ها:
[۱] اصول کافی: ج ۳ ص ۲۵۲ ح ۱۴٫
[۲] الخصال: ج ۲ ص ۶، بحارالأنوار: ج ۷۱ ص ۲۲۴ ح ۱۲٫
[۳] اصول کافی: ج ۳ ص ۲۴۸ ح ۷٫
[۴] الخصال: ج ۱ ص ۷ و ۸، بحارالأنوار: ج ۷۱ ص ۳۹۱ ح ۴٫ عاشورا

پایگاه اطلاع رسانی حسینیه چهارده معصوم(ع)

What do you think of this post?
  • Awesome (1)
  • Sucks (0)
  • Boring (0)
  • Useful (0)
  • Interesting (0)
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.